Batterijtechniek achter de F1-snelheid

De techniek achter moderne F1-batterijen is minstens zo spannend als wat er op het circuit gebeurt. Wat gebeurt er precies in dat compacte, maar extreem krachtige HV-pakket onder Max’ stoel?

In de Formule 1 is de HV-batterij het kloppend hart van de hybride aandrijflijn. Deze lithium-ion energy store ligt diep in de auto, onder de brandstoftank, om het zwaartepunt zo laag mogelijk te houden. Tijdens een race warmt de carbon behuizing op tot 80–100°C en worden enorme hoeveelheden elektrische energie opgeslagen die afkomstig zijn van de MGU-K en de MGU-H. Diezelfde energie wordt daarna gebruikt om deze componenten als elektromotor te laten werken. Door die extreem hoge vermogensdichtheid moet de batterij razendsnel kunnen laden én ontladen, Vergelijkbaar het met een HEV-batterij maar dan op een veel hoger niveau. Teams gebruiken hun eigen koelvloeistoffen en koelsystemen om de batterij veilig en stabiel te houden.

Strikte regels voor de power unit

Regels bepalen hoever teams mogen gaan. De batterij moet tussen de 20 en 25 kilo wegen (inclusief elektronica). Het maximale verschil in state of charge tijdens gebruik is 4 MJ, al kunnen teams ervoor kiezen een iets grotere batterij te gebruiken zolang ze binnen die limieten blijven. In het volledige elektrische systeem mag de spanning nergens boven 1000 volt uitkomen. Ook de bijbehorende standaard regelelektronica van McLaren Applied speelt een grote rol in betrouwbaarheid én prestatie.

Wil je nog dieper de techniek in? Lees het volledige artikel van Robby Camps op AMT.